ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ · ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ · ਅੰਗ 1 · ਜਪੁ
ਮੂਲ ਮੰਤਰ: ਆਰੰਭਕ ਕਥਨ
ਇਹ ਤੁਕਾਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ, ਪੂਰੀਆਂ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਪਰੰਪਰਾ ਪਹਿਲੀ ਤੁਕ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਕਥਨ ਮੰਨਦੀ ਹੈ: ਇੱਕੋ ਹਸਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਜਿੰਨੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਓਨੀ ਹੀ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਭੈਭੀਤ, ਵੈਰੀ, ਨਾਸ਼ਵਾਨ, ਜਨਮਿਆ)।
ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਤੁਕ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਲੋਕ ਹਨ, ਪਹਿਲੀ ਤੁਕ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹਨ: ਇੱਕੋ ਹਸਤੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਾਪਰੀ ਹੋਵੇ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਅਟੱਲ ਆਧਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਮਾਂ ਵਗਦਾ ਹੈ।
- 1ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨੋਟ: ੴ (ਇੱਕ ਓਅੰਕਾਰ) ਅੰਕ 1 ਨੂੰ ਓਅੰਕਾਰ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। 'ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ' ਰਚਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਕਰਤਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ' ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
- 2ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।
- 3ਹੈ ਭੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭੀ ਸਚੁ ॥੧॥
ਨਾਨਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੁਣ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੱਚ ਰਹੇਗਾ।
ਸਾਡੀ ਤੁਕ ਭਾਵ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਗੁਰਮੁਖੀ ਮੂਲ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹਵਾਲਾ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਲਈ ਵੇਖੋ:SikhiToTheMax ਅਤੇ ਸਿੱਖਆਰਆਈ ਦਾ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ.[DB][EoS][EoS]