ਬੱਬਰ ਅਕਾਲੀ ਲਹਿਰ

ਇਸ ਨਾਂ ਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ Babur ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਥ ਸ਼ੇਰ ਹੈ। ਇਹ ਜਥਾ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਅਤੇ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਹੱਤਿਆਵਾਂ 'ਤੇ ਰੋਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮਾਸਟਰ ਮੋਤਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੌਲਦਾਰ ਮੇਜਰ ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਗੜਗੱਜ ਨੇ ਇੱਕ ਕੱਟੜ ਧੜੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਾਰਚ 1921 ਵਿੱਚ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਵਿਖੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ ਬੰਦੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਮਈ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਜਥਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਗਸਤ 1922 ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜਥੇ ਬੱਬਰ ਨਾਂ ਹੇਠ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।

ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮਸਾਂ 200 ਸੀ, ਨਾਲ ਮਦਦਗਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਘੇਰਾ ਸੀ। ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਵੈਰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸਰਗਰਮੀ 1922 ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ 1923 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਚੱਲੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।

ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 1923 ਵਿੱਚ ਜਥੇ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ੌਜ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁਲਿਸ ਭੇਜੀ। ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮੇ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ 91 ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 34 ਬਰੀ ਹੋਏ, 49 ਨੂੰ ਕੈਦ ਹੋਈ ਅਤੇ ਛੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ, ਜੋ 27 ਫ਼ਰਵਰੀ 1926 ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਗੜਗੱਜ ਵੀ ਸਨ।

ਇਸ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਜਥੇ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਕਾਰ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਇੰਦਰਾਜ ਇਸ ਨੂੰ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਜਥਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਇਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਭਗਤੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਅਕਾਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਢੰਗਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹੀ।[EoS][EoS]