ਭਗਤ ਭੀਖਨ ਜੀ

ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਦਾ ਛੋਟਾ ਇੰਦਰਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ 1480 ਤੋਂ 1573 ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਸ਼ ਸਨ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੂਫ਼ੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਭਗਤ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਧੰਨਾ ਜੀ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ।

ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਦੂਜਾ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਦੇ ਹਨ। ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਕਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਲਖਨਊ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਕਾਕੋਰੀ ਦੇ ਸ਼ੇਖ਼ ਭੀਖਨ ਸਨ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਬਦਾਯੂਨੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੇਖ਼ ਭੀਖਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸਤਾਦ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਰਾਨ ਜ਼ਬਾਨੀ ਯਾਦ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਫ਼ੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ੇਖ਼ ਭੀਖਨ ਅਕਬਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ।[EoS][Macauliffe]

BaniDB ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਗ ਸੋਰਠਿ ਵਿੱਚ ਅੰਗ 659 'ਤੇ। ਪਹਿਲਾ ਬੁਢਾਪੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਵਗਦੇ ਅੱਥਰੂ, ਸੁੱਕਿਆ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਕੇਸ। ਦੂਜਾ ਨਾਮ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਅਨਮੋਲ ਰਤਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਵੀ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਮ ਇੱਕ ਦਾਰੂ ਹੈ।[DB][EoS]