ਮੀਰੀ ਅਤੇ ਪੀਰੀ
ਭਾਈ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਜੀ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਘੋੜੇ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਲਈ ਲਿਆਂਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਈ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਜੀ ਭੇਸ ਬਦਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਈ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਜੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਰਨਾਮਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਧਰ ਚੁੱਕੇ ਡਾਕੂ ਸਨ ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਅਤੇ ਫ਼ੌਜੀ ਸਰਦਾਰ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਬਾਗ਼ ਅਤੇ ਗੁਲਬਾਗ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾ ਵਜੋਂ ਕਾਬਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੁਗ਼ਲ ਸੂਬੇਦਾਰ ਨੇ ਇਹ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖੋਹ ਲਏ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਘੋੜਾ ਘਾਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਅਸਤਬਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ।
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਹੈ?
ਇਹ ਸਾਖੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਬਿਲਾਸ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਕਥਾ ਹੈ, ਦਰਜ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ।
- ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜਇਹ ਦੋ ਭੇਸਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ ਕਾਰਨਾਮੇ ਦਾ ਸਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ੌਜੀ ਸਰਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।[EoS]


