ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ; ਸਰਹਿੰਦ ਵਿਖੇ ਸ਼ਹੀਦ
ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਜੀਤੋ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਸਨ। ਸਰਸਾ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਦਾਦੀ ਜੀ ਸਮੇਤ ਫੜੇ ਗਏ, ਸਰਹਿੰਦ ਵਿਖੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ 1705 ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉੱਥੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਬਾਰੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ ਹੈ।
ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ
- ਚੇਤ, ਸੰਮਤ 1747: ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੁਰਬਿਲਾਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼।[Macauliffe]
ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਸਰਸਾ ਉੱਤੇ ਵਿਛੋੜਾ
5-6 ਦਸੰਬਰ 1705 ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਖ਼ਾਲੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲੀ। ਹੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸਰਸਾ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸੋਈਆ ਗੰਗੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਰਿੰਡੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਖੇੜੀ, ਹੁਣ ਸਹੇੜੀ, ਲੈ ਗਿਆ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਖ਼ੁਰਜੀ ਵਿਚਲੇ ਧਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੋਰਿੰਡੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਹਿੰਦ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਠੰਢੇ ਬੁਰਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।[EoS][EoS][Gupta]
ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ
ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ 9 ਦਸੰਬਰ 1705 ਨੂੰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰਹਿੰਦ ਦੇ ਫ਼ੌਜਦਾਰ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲਣ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਲੇਰਕੋਟਲੇ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਮੁਹੰਮਦ ਖ਼ਾਨ ਨੇ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਊਂਦੇ ਨੀਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਣਨ ਦਾ ਹੁਕਮ 11 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਚਿਣਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਇਹ ਡਿੱਗ ਪਈ। 12 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਨੇੜੇ ਹੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ। ਸਰਹਿੰਦ ਦੇ ਧਨੀ ਵਪਾਰੀ ਸੇਠ ਟੋਡਰ ਮੱਲ ਜੀ ਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤਿੰਨਾਂ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਫ਼ਤਿਹਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਸੰਬਰ ਉੱਥੇ ਜੋੜ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।[EoS][EoS][EoS]
ਦੋ ਨਾਂ, ਦੋ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਚੇਤ, ਸੰਮਤ 1747 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕੌਰ ਵਿਖੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਫ਼ਤਿਹ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸਰਹਿੰਦ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੈਨਾਪਤਿ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਚਮਕੌਰ ਵਿਖੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਸੋਭਾ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸੇ ਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਪਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਰਲੇਵਾਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਸਰਹਿੰਦ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਸੰਖੇਪ ਤੁਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਨਾਪਤਿ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।[Macauliffe][Src]
ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ
- ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ
ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਨਵੰਬਰ 1696 ਦੀ ਜਨਮ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਨੌਂ ਸਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਪਤਾ ਅੱਠ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਦੇ ਸਰਹਿੰਦ ਵਾਲੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਨੌਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਹਨ।[EoS][EoS][Gupta][Macauliffe]
- ਸ਼ਹੀਦੀ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼
ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਇੰਦਰਾਜ 12 ਦਸੰਬਰ 1705 ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਬਾਰੇ ਇਸ ਦਾ ਇੰਦਰਾਜ 13 ਦਸੰਬਰ। ਮੈਕਾਲਿਫ਼ 13 ਪੋਹ, ਸੰਮਤ 1762, ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੁਪਤਾ 27 ਦਸੰਬਰ 1704। ਯਾਦ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਮਹੀਨੇ ਪੋਹ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।[EoS][EoS][Macauliffe][Gupta][EoS]
- ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ
ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੀਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਣ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ, ਜਦਕਿ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੁਰਬਿਲਾਸ ਦੋਵੇਂ ਤਲਵਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਅਤੇ ਗੁਪਤਾ ਕੰਧ ਚਿਣੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਕਾਲਿਫ਼ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣ ਲਈ ਅੜਦੇ ਹਨ।[Macauliffe][EoS][EoS][Gupta]
- ਕਿੰਨੇ ਫੜੇ ਗਏ
ਅਹਿਕਾਮ-ਏ-ਆਲਮਗੀਰੀ ਦਾ ਪੱਤਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਦੇ ਫੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਸਰੋਤ ਦੋ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।[EoS]