ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ

ਬੂੜਾ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 1506 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਪਰੰਪਰਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਲਈ ਦੁੱਧ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਚੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਫ਼ਸਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਵੱਢਦੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਢਾ ਕਿਹਾ, ਅਰਥਾਤ ਬਾਲਕ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਨਾਂ ਪੱਕ ਗਿਆ।

ਉਹ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਹਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਸਿੱਖ ਰਹੇ। ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੇ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਜੀ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਗੱਦੀ ਦਾ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਅਤੇ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 1604 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਗ੍ਰੰਥੀ, ਭਾਵ ਪਾਠੀ ਤੇ ਸੰਭਾਲਕਰਤਾ, ਥਾਪਿਆ।

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਦੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਸਤਰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਬਿਰਧ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਝਬਾਲ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ 1631 ਵਿੱਚ ਰਾਮਦਾਸ ਵਿਖੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਸੰਭਾਲਕਰਤਾ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।[EoS][EoS][EoS]